Φαντάσματα
Η όψη των φαντασμάτων:
Αν και τα φαντάσματα είναι κατά κύριο λόγο πνευματική ενέργεια, λέγεται ότι μπορούν να αποκτήσουν τη μορφή του «εκτοπλάσματος» (μια ‘ρευστή’ κατάσταση ανάμεσα στην πνευματική ενέργεια και την ύλη). Το εκτόπλασμα αυτό , σαν ρευστό μπορεί να πάρει οποιαδήποτε μορφή θέλει , ενώ επειδή έχει και την υπόσταση ενέργειας φωτοβολεί και είναι ημιπερατό από το φως (εδώ ,ίσως, οφείλεται και η «διαφάνεια» που παρουσιάζει η όψη των πνευμάτων). Κύρια μορφή των φαντασμάτων είναι η μορφή του σώματος του θανόντα (δηλαδή, το φάντασμα παρουσιάζεται ακριβώς όπως ήταν το σώμα τη στιγμή του θανάτου). Επιπλέον, άλλες μορφές που έχουν παρατηρηθεί είναι ακανόνιστη φωτεινή ομίχλη, μπάλες φωτός, σφαιρικοί σχηματισμοί (orbs), σχηματισμοί που μοιάζουν με κορδέλες και φωτεινές σκιές.
Αν και τα φαντάσματα είναι κατά κύριο λόγο πνευματική ενέργεια, λέγεται ότι μπορούν να αποκτήσουν τη μορφή του «εκτοπλάσματος» (μια ‘ρευστή’ κατάσταση ανάμεσα στην πνευματική ενέργεια και την ύλη). Το εκτόπλασμα αυτό , σαν ρευστό μπορεί να πάρει οποιαδήποτε μορφή θέλει , ενώ επειδή έχει και την υπόσταση ενέργειας φωτοβολεί και είναι ημιπερατό από το φως (εδώ ,ίσως, οφείλεται και η «διαφάνεια» που παρουσιάζει η όψη των πνευμάτων). Κύρια μορφή των φαντασμάτων είναι η μορφή του σώματος του θανόντα (δηλαδή, το φάντασμα παρουσιάζεται ακριβώς όπως ήταν το σώμα τη στιγμή του θανάτου). Επιπλέον, άλλες μορφές που έχουν παρατηρηθεί είναι ακανόνιστη φωτεινή ομίχλη, μπάλες φωτός, σφαιρικοί σχηματισμοί (orbs), σχηματισμοί που μοιάζουν με κορδέλες και φωτεινές σκιές.
Λόγος ύπαρξης των φαντασμάτων:
Η μελέτη των θρησκειών έχει να μας δώσει διάφορους λόγους για τους οποίους η πνευματική ενέργεια ενός απολεσθέντα έχει μείνει στον δικό μας κόσμο. Μια πρώτη άποψη θέλει τα φαντάσματα να υπάρχουν στον κόσμο μας επειδή θέλουν να φέρουν εις πέρας διάφορες εκκρεμότητες ή αδικίες που προκλήθηκαν από το θάνατό τους . Για παράδειγμα μια στυγνή δολοφονία κάποιου ίσως του δίνει την υποχρέωση να μείνει στον κόσμο μας μέχρι να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη . Άλλες θρησκείες θέλουν αυτούς στους οποίους δεν έχουν αποδοθεί οι κατάλληλες νεκρικές τιμές να εγκλωβίζονται στον κόσμο αυτό (τέτοιο παράδειγμα μπορούμε να αντλήσουμε ακόμα και από τα έργα του Ομήρου καθώς και από την τραγωδία της «Ιφιγένειας εν τάβροις» , όπου νεκρός που δεν θάβεται με τις απαραίτητες νεκρικές χοές γίνεται στοιχειό και επικοινωνεί με τους ζωντανούς στον ύπνο και στο ξύπνιο τους). Τέλος άλλες θρησκείες θεωρούν τη βασίλειο της γης σαν τιμωρία για τις ψυχές , και όσες εκλωβίζονται στον κόσμο μας δεν είναι παρά ψυχές, τιμωρημένες για προηγούμενες αμαρτίες.
Τρόποι με τους οποίους τα φαντάσματα επικοινωνούν μαζί μας:
Τα πνεύματα αυτά έχουν διάφορους τρόπους με τους οποίους κάνουν αισθητή την παρουσία τους στους «θνητούς». Ο πρώτος και πιο συνηθισμένος τρόπος είναι η οπτική εμφάνιση ενός φαντάσματος είτε μέσα στον περιβάλλοντα χώρο , είτε μέσα από ένα καθρέφτη ,είτε μέσα από την μετακίνηση αντικειμένων (κυρίως στενά συνδεδεμένων με τα αυτά , όπως κάποια φωτογραφία , κομπολόγια , εργαλεία δουλειάς κτλ). Επιπλέον , έχουν εμφανισθεί και περιπτώσεις όπου τα πνεύματα κάνουν γνωστή την παρουσία τους μέσα από το ανοιγόκλεισμα ηλεκτρικών συσκευών (πολλοί θεωρούν ότι τα φαντάσματα ως μορφές πνευματικής ενέργειας μπορούν να μετατραπούν σε ηλεκτρική / μαγνητική). Επιπλέον έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις εμφάνισης φαντασμάτων μαζί με τη χαρακτηριστική μυρωδιά από θειάφι (Χημικό στοιχείο θείο – S), ή και ακόμη και μαζί με άλλες μυρωδιές που συνδεόταν με το νεκρό (Για παράδειγμα , κάποιος στη Σμύρνη εργαζόταν ως παραγωγός αρωμάτων με βάση το λεμόνι. Πολλές φορές , η οικογένειά του , που βρίσκεται στα Γιάννενα έβρισκε τη φωτογραφία του ριγμένη ενώ στο δωμάτιο ήταν διάχυτη μια έντονη μυρωδιά λεμονιού). Επιπλέον, τα φαντάσματα κάνουν γνωστή την παρουσία τους προκαλώντας μικρά τσιμπήματα στο σώμα μας ή ψύχρα στο πίσω μέρος του αυχένα (πράγμα που οδηγεί στο να σηκωθούν οι τρίχες στον κορμό) ,ή προκαλώντας τέλος ένα κρύο ρεύμα αέρα στο δωμάτιο. Τέλος, τα φαντάσματα επικοινωνούν μαζί μας και ακουστικά : φωνές από το υπερπέραν , κλάματα , ουρλιαχτά καθώς και περίεργοι κοφτοί επαναλαμβανόμενοι ήχοι (tap / rap) είναι τα κυριότερα ακουστικά μηνύματα που χρησιμοποιούν. Όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν στον ξύπνιο μας ή ακόμα και στον ύπνο μας (τα περισσότερα φαντάσματα προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στον ύπνο μας γιατί τότε δεν τα φοβόμαστε και μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους καλύτερα).
Η μελέτη των θρησκειών έχει να μας δώσει διάφορους λόγους για τους οποίους η πνευματική ενέργεια ενός απολεσθέντα έχει μείνει στον δικό μας κόσμο. Μια πρώτη άποψη θέλει τα φαντάσματα να υπάρχουν στον κόσμο μας επειδή θέλουν να φέρουν εις πέρας διάφορες εκκρεμότητες ή αδικίες που προκλήθηκαν από το θάνατό τους . Για παράδειγμα μια στυγνή δολοφονία κάποιου ίσως του δίνει την υποχρέωση να μείνει στον κόσμο μας μέχρι να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη . Άλλες θρησκείες θέλουν αυτούς στους οποίους δεν έχουν αποδοθεί οι κατάλληλες νεκρικές τιμές να εγκλωβίζονται στον κόσμο αυτό (τέτοιο παράδειγμα μπορούμε να αντλήσουμε ακόμα και από τα έργα του Ομήρου καθώς και από την τραγωδία της «Ιφιγένειας εν τάβροις» , όπου νεκρός που δεν θάβεται με τις απαραίτητες νεκρικές χοές γίνεται στοιχειό και επικοινωνεί με τους ζωντανούς στον ύπνο και στο ξύπνιο τους). Τέλος άλλες θρησκείες θεωρούν τη βασίλειο της γης σαν τιμωρία για τις ψυχές , και όσες εκλωβίζονται στον κόσμο μας δεν είναι παρά ψυχές, τιμωρημένες για προηγούμενες αμαρτίες.
Τρόποι με τους οποίους τα φαντάσματα επικοινωνούν μαζί μας:
Τα πνεύματα αυτά έχουν διάφορους τρόπους με τους οποίους κάνουν αισθητή την παρουσία τους στους «θνητούς». Ο πρώτος και πιο συνηθισμένος τρόπος είναι η οπτική εμφάνιση ενός φαντάσματος είτε μέσα στον περιβάλλοντα χώρο , είτε μέσα από ένα καθρέφτη ,είτε μέσα από την μετακίνηση αντικειμένων (κυρίως στενά συνδεδεμένων με τα αυτά , όπως κάποια φωτογραφία , κομπολόγια , εργαλεία δουλειάς κτλ). Επιπλέον , έχουν εμφανισθεί και περιπτώσεις όπου τα πνεύματα κάνουν γνωστή την παρουσία τους μέσα από το ανοιγόκλεισμα ηλεκτρικών συσκευών (πολλοί θεωρούν ότι τα φαντάσματα ως μορφές πνευματικής ενέργειας μπορούν να μετατραπούν σε ηλεκτρική / μαγνητική). Επιπλέον έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις εμφάνισης φαντασμάτων μαζί με τη χαρακτηριστική μυρωδιά από θειάφι (Χημικό στοιχείο θείο – S), ή και ακόμη και μαζί με άλλες μυρωδιές που συνδεόταν με το νεκρό (Για παράδειγμα , κάποιος στη Σμύρνη εργαζόταν ως παραγωγός αρωμάτων με βάση το λεμόνι. Πολλές φορές , η οικογένειά του , που βρίσκεται στα Γιάννενα έβρισκε τη φωτογραφία του ριγμένη ενώ στο δωμάτιο ήταν διάχυτη μια έντονη μυρωδιά λεμονιού). Επιπλέον, τα φαντάσματα κάνουν γνωστή την παρουσία τους προκαλώντας μικρά τσιμπήματα στο σώμα μας ή ψύχρα στο πίσω μέρος του αυχένα (πράγμα που οδηγεί στο να σηκωθούν οι τρίχες στον κορμό) ,ή προκαλώντας τέλος ένα κρύο ρεύμα αέρα στο δωμάτιο. Τέλος, τα φαντάσματα επικοινωνούν μαζί μας και ακουστικά : φωνές από το υπερπέραν , κλάματα , ουρλιαχτά καθώς και περίεργοι κοφτοί επαναλαμβανόμενοι ήχοι (tap / rap) είναι τα κυριότερα ακουστικά μηνύματα που χρησιμοποιούν. Όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν στον ξύπνιο μας ή ακόμα και στον ύπνο μας (τα περισσότερα φαντάσματα προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στον ύπνο μας γιατί τότε δεν τα φοβόμαστε και μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους καλύτερα).
Στοίχειωμα:
Τα φαντάσματα πολλές φορές μένουν σε συγκεκριμένα μέρη τα οποία και στοιχειώνουν. Το στοίχειωμα ενός φαντάσματος μπορεί να γίνει για πολλούς λόγους: Θέλουν να μεταφέρουν κάποια μηνύματα πριν φύγουν για τον άλλο κόσμο. Άλλοτε θέλουν να δώσουν στοιχεία σχετικά με τις συνθήκες θανάτου τους (αυτοκτονία , δολοφονία κτλ.). Επιπλέον , υπάρχει η άποψη ότι άτομα τα οποία έμεναν μόνα τους μακριά από τα αστικά κέντρα στοίχειωσαν τα σπίτια τους γιατί δεν κατάλαβαν ότι πέθαναν! Ακόμα , πολλά φαντάσματα διαλέγουν συνειδητά να μείνουν στο πλάνο της γης γιατί θέλουν να μείνουν κοντά στις αγαπημένες τους παρουσίες (γυναίκα , παιδιά κτλ.). Έχουν αναφερθεί ,βασικά, τρία είδη στοιχειώματος : Στο πρώτο είδος αναφέρονται σποραδικές εμφανίσεις του πνεύματος (κίνηση / αιώρηση αντικειμένων , φωνές από το πουθενά). Στο δεύτερο είδος υπάγονται οι περιπτώσεις όπου έχει γίνει μια επικοινωνία μεταξύ του ζωντανού και του πνεύματος (έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αμφίδρομης και μη, επικοινωνίας). Τέλος, στο τρίτο είδος κατατάσσονται μαρτυρίες όπου μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται , με τη μορφή οράματος , μια ολόκληρη ιστορία , στην οποία ο «δέκτης» δεν έχει καμία δυνατότητα αλληλεπίδρασης (είναι σαν το playback μιας ιστορίας στον τρισδιάστατο χώρο’ έχει δηλώσει η Ellie Crystal , διάσημο μέντιουμ). Πιστεύεται ότι οι ιστορίες αυτές έχουν σημαδέψει το πνεύμα είτε από χαρά ,π.χ. γάμος , είτε από λύπη και φόβο ,π.χ. βιασμοί και δολοφονίες.
Τα φαντάσματα πολλές φορές μένουν σε συγκεκριμένα μέρη τα οποία και στοιχειώνουν. Το στοίχειωμα ενός φαντάσματος μπορεί να γίνει για πολλούς λόγους: Θέλουν να μεταφέρουν κάποια μηνύματα πριν φύγουν για τον άλλο κόσμο. Άλλοτε θέλουν να δώσουν στοιχεία σχετικά με τις συνθήκες θανάτου τους (αυτοκτονία , δολοφονία κτλ.). Επιπλέον , υπάρχει η άποψη ότι άτομα τα οποία έμεναν μόνα τους μακριά από τα αστικά κέντρα στοίχειωσαν τα σπίτια τους γιατί δεν κατάλαβαν ότι πέθαναν! Ακόμα , πολλά φαντάσματα διαλέγουν συνειδητά να μείνουν στο πλάνο της γης γιατί θέλουν να μείνουν κοντά στις αγαπημένες τους παρουσίες (γυναίκα , παιδιά κτλ.). Έχουν αναφερθεί ,βασικά, τρία είδη στοιχειώματος : Στο πρώτο είδος αναφέρονται σποραδικές εμφανίσεις του πνεύματος (κίνηση / αιώρηση αντικειμένων , φωνές από το πουθενά). Στο δεύτερο είδος υπάγονται οι περιπτώσεις όπου έχει γίνει μια επικοινωνία μεταξύ του ζωντανού και του πνεύματος (έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αμφίδρομης και μη, επικοινωνίας). Τέλος, στο τρίτο είδος κατατάσσονται μαρτυρίες όπου μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται , με τη μορφή οράματος , μια ολόκληρη ιστορία , στην οποία ο «δέκτης» δεν έχει καμία δυνατότητα αλληλεπίδρασης (είναι σαν το playback μιας ιστορίας στον τρισδιάστατο χώρο’ έχει δηλώσει η Ellie Crystal , διάσημο μέντιουμ). Πιστεύεται ότι οι ιστορίες αυτές έχουν σημαδέψει το πνεύμα είτε από χαρά ,π.χ. γάμος , είτε από λύπη και φόβο ,π.χ. βιασμοί και δολοφονίες.
Πιθανές συναντήσεις με πνεύματα:
Πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι πολύ πιθανό , ο καθένας μας να συναντήσει ένα πνεύμα . Οι πιθανότητες συνάντησης μεγαλώνουν σε περίπτωση που περπατάμε σε έρημους δρόμους ή κυρίως σε σταυροδρόμια. Επιπλέον , λέγεται ότι το σφύριγμα εκνευρίζει τα πνεύματα και πολλές φορές προσπαθούν να κάνουν αυτόν που σφυρίζει , να σταματήσει. Ακόμα, λέγεται ότι οι συζητήσεις για φαντάσματα προκαλούν πολύ το ενδιαφέρον τους , γιατί θέλουν πολύ να μάθουν τι πιστεύουν οι ζωντανοί γι αυτά. Τέλος, πολλοί υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι που κοροϊδεύουν τα φαντάσματα ή δεν δέχονται την ύπαρξή τους είναι πολύ πιθανόν να τους επισκεφτούν πνεύματα. Μερικοί χρήσιμοι κανόνες που δίνουν τα μέντιουμ σε περίπτωση συνάντησης με πνεύμα: Αν ακούσετε μια φωνή να σας φωνάζει όταν είστε σε κάποιο σκοτεινό δρόμο ή σε σταυροδρόμι , μη γυρίσετε αλλά πείτε στη φωνή να έρθει μπροστά σας να σας μιλήσει(ακόμα και αν η φωνή ταιριάζει με κάποιο φιλικό πρόσωπο. Αν μιλάτε με κάποιον άγνωστο και διαπιστώσετε ότι είναι φάντασμα (π.χ εμφανίζεται σε κάθε στροφή του δρόμου λέγοντας σας την ίδια φράση ή δεν έχει σκιά ή δεν αντικατοπτρίζεται σε γυαλιστερή επιφάνεια – καθρέπτης , νερά στο δρόμο κτλ) μη του γυρίσετε την πλάτη , αλλά σιγά και σταθερά απομακρυνθείτε από αυτόν κάνοντας γερά βήματα. Όταν βρεθείτε σε μεγάλη απόσταση μπορείτε να φύγετε. Επιπλέον σε μια συζήτηση με πνεύμα ΠΟΤΕ μην κάνετε ερωτήσεις σχετικά με το Θεό, την άλλη πλευρά , το θάνατο και οτιδήποτε μεταφυσικό. Τέλος , αν νιώθετε να απειλήστε , τότε μπορείτε να κάνετε το σταυρό σας ή και να απαγγείλετε το ‘Πατερ ημων’ (φυσικά μόνο αν είστε χριστιανοί , αλλιώς ανατρέξτε στα θρησκευτικά βιβλία της θρησκείας σας) Επίλογος Η ύπαρξη των φαντασμάτων είναι ένα μεγάλο μυστήριο που βασάνισε την ανθρωπότητα από το 2000πΧ (η πρώτη γραπτή αναφορά για φάντασμα προέρχεται από την ιστορία ‘Έπος του Gilgamesh’ – Τhe Epic Of Gilgamesh). Πολλοί πιστεύουν ότι είναι αποκύημα της φαντασίας του ανθρώπου , ενώ άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχουν πραγματικά. Όπως και να έχει ,όμως, δεν παύουν να είναι πηγή αινιγμάτων για την ύπαρξη του καθενός μας.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι πολύ πιθανό , ο καθένας μας να συναντήσει ένα πνεύμα . Οι πιθανότητες συνάντησης μεγαλώνουν σε περίπτωση που περπατάμε σε έρημους δρόμους ή κυρίως σε σταυροδρόμια. Επιπλέον , λέγεται ότι το σφύριγμα εκνευρίζει τα πνεύματα και πολλές φορές προσπαθούν να κάνουν αυτόν που σφυρίζει , να σταματήσει. Ακόμα, λέγεται ότι οι συζητήσεις για φαντάσματα προκαλούν πολύ το ενδιαφέρον τους , γιατί θέλουν πολύ να μάθουν τι πιστεύουν οι ζωντανοί γι αυτά. Τέλος, πολλοί υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι που κοροϊδεύουν τα φαντάσματα ή δεν δέχονται την ύπαρξή τους είναι πολύ πιθανόν να τους επισκεφτούν πνεύματα. Μερικοί χρήσιμοι κανόνες που δίνουν τα μέντιουμ σε περίπτωση συνάντησης με πνεύμα: Αν ακούσετε μια φωνή να σας φωνάζει όταν είστε σε κάποιο σκοτεινό δρόμο ή σε σταυροδρόμι , μη γυρίσετε αλλά πείτε στη φωνή να έρθει μπροστά σας να σας μιλήσει(ακόμα και αν η φωνή ταιριάζει με κάποιο φιλικό πρόσωπο. Αν μιλάτε με κάποιον άγνωστο και διαπιστώσετε ότι είναι φάντασμα (π.χ εμφανίζεται σε κάθε στροφή του δρόμου λέγοντας σας την ίδια φράση ή δεν έχει σκιά ή δεν αντικατοπτρίζεται σε γυαλιστερή επιφάνεια – καθρέπτης , νερά στο δρόμο κτλ) μη του γυρίσετε την πλάτη , αλλά σιγά και σταθερά απομακρυνθείτε από αυτόν κάνοντας γερά βήματα. Όταν βρεθείτε σε μεγάλη απόσταση μπορείτε να φύγετε. Επιπλέον σε μια συζήτηση με πνεύμα ΠΟΤΕ μην κάνετε ερωτήσεις σχετικά με το Θεό, την άλλη πλευρά , το θάνατο και οτιδήποτε μεταφυσικό. Τέλος , αν νιώθετε να απειλήστε , τότε μπορείτε να κάνετε το σταυρό σας ή και να απαγγείλετε το ‘Πατερ ημων’ (φυσικά μόνο αν είστε χριστιανοί , αλλιώς ανατρέξτε στα θρησκευτικά βιβλία της θρησκείας σας) Επίλογος Η ύπαρξη των φαντασμάτων είναι ένα μεγάλο μυστήριο που βασάνισε την ανθρωπότητα από το 2000πΧ (η πρώτη γραπτή αναφορά για φάντασμα προέρχεται από την ιστορία ‘Έπος του Gilgamesh’ – Τhe Epic Of Gilgamesh). Πολλοί πιστεύουν ότι είναι αποκύημα της φαντασίας του ανθρώπου , ενώ άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχουν πραγματικά. Όπως και να έχει ,όμως, δεν παύουν να είναι πηγή αινιγμάτων για την ύπαρξη του καθενός μας.
